Η συχνότητα 87

We are all here on earth to help others; what on earth the others are here for I don’t know“.
W.H. Auden
Το να βοηθάς είναι λυτρωτικό από μόνο του. Το να βοηθάς μαζί με άλλους είναι καταλυτικό. Σε ένα camp στη Συκαμινέα μοιραζόμασταν ιστορίες. Τον γνώρισα εκεί και νομίζω πως αυτή τη γνωριμία θα τη θυμάμαι για πάντα. Τον λένε Christian. Μένει λίγο έξω από τη Βιέννη. Δεν ήταν ποτέ οργανωμένα εθελοντής σε κάποια ΜΚΟ. Είδε απλά στις ειδήσεις πως στη Λέσβο χρειάζονται βοήθεια και σκέφτηκε «Κάτι πρέπει να κάνω». Και έκανε ότι δε θα έκανε ένας κοινός άνθρωπος.
Πήρε άδεια από τη δουλειά του, ταξίδεψε 1500 χλμ. στη Γερμανία και αγόρασε ένα σκάφος και ένα τρέιλερ από τις οικονομίες του. Ταξίδεψε μέσω Ουγγαρίας στη Βουλγαρία και από εκεί με 4 μέρες καθυστέρηση στα Τουρκικά σύνορα έφτασε μέχρι το Assos. Εκεί που φεύγουν οι βάρκες. Μου λέει «ήθελα να κάνω τη διαδρομή απέναντι όπως οι πρόσφυγες». Μόνο που εκείνος μπορούσε να πάρει το ferry για Μυτιλήνη. Είναι δέκα ημέρες εδώ και κάθε απόγευμα βγαίνει στα ανοιχτά και κοιτάζει για βάρκες. Μόλις εντοπίζει κάποια πλησιάζει για να δει αν είναι όλοι καλά και τους συνοδεύει ως την ακτή με ασφάλεια.
Έχει έναν ασύρματο στον οποίο είναι συντονισμένος εκείνος και οι Ισπανοί ναυαγοσώστες μόνιμα. Η συχνότητα 87. Σε περίπτωση που εντοπίσει βάρκα ειδοποιεί και εκείνοι σπεύδουν να βοηθήσουν. Μου λέει πόσο πολύ βοηθούν οι ντόπιοι ψαράδες. Έχει καλά λόγια να πει για τους Έλληνες. Τον προβληματίζουν όσα και άλλους. Γιατί το λιμενικό δεν διαθέτει γιατρό στο σκάφος του ώστε να παρέχονται σε όσους ναυαγούς περισυλλέγει άμεσα οι πρώτες βοήθειες. Έχουν χαθεί ανθρώπινες ζωές έτσι. Γιατί οι μεγάλες οργανώσεις δεν έχουν καμία παρουσία στο βόρειο τμήμα του νησιού, εκεί που βγαίνουν οι βάρκες. Όλα αυτά τα σημεία υποστηρίζονται από οργανώσεις εθελοντών που έχουν έρθει στο νησί με ιδιωτική πρωτοβουλία. Εκείνοι τρέχουν να βγάλουν κόσμο από τη θάλασσα, εκείνοι δίνουν τα πρώτα στεγνά ρούχα στα μωρά, ισοθερμικές κουβέρτες, νερό πόσιμο και μεταφέρουν σε γιατρούς όσους χρειάζονται βοήθεια. Γιατί η πολιτεία απουσιάζει. Γιατί τόσους μήνες δεν έχει φροντίσει να εκπαιδεύσει μερικούς ανθρώπους με θεσμικό ρόλο ώστε να υπάρχει καλύτερος συντονισμός και οργάνωση. Για να σωθούν περισσότεροι. Μου ζητά συγνώμη που μιλά έτσι για πολιτειακούς φορείς. Γελάω.
Είπαμε πολλά με τον Christian. Έχει δημιουργήσει και ένα site το http://www.sos-med.eu στο οποίο έχει καταγράψει αρκετά από όσα έζησε εκεί. Και κάπου εκεί λίγο πριν τελειώσει η κουβέντα μου λέει πως θα κάνει μια βόλτα ως τη Χίο, γιατί άκουσε πως κι εκεί χρειάζονται βοήθεια. Και δύο λεπτά μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα. Επειδή σε λίγες μέρες πρέπει να φύγει για την Αυστρία, ψάχνει που θα αφήσει τη βάρκα και το τρέιλερ πίσω σε κάποιον να το χειρίζεται για να μείνει αυτό, ως ένας ακόμα τρόπος να συνεχίσει να βοηθά και ας μην είναι εκεί.
Δεν ξέρω πια που τελειώνει η ανθρωπιά και ξεκινά το μεγαλείο. Αισθάνομαι περήφανη που τον γνώρισα. Δεν ξέρω πόσα μπράβο θα έχει ακούσει, αλλά κέρδισε ένα ακόμη, το δικό μου. Για εμένα μόνος του και μαζί με άλλους πήρε ήδη τη θέση του στην ιστορία.

Φωτεινή Γαϊτανλή